week 2: trekking

Aan alle mannen wiens vrouw graag gaat wandelen.... ik ben er na deze week voor 40 jaar vanaf.

Vorige zondag zijn we dus om 5u opgestaan om onze binnenlandse vlucht Pohkara-Jomson te nemen. Aangekomen in de luchthaven kregen ze te horen dat de vlucht werd uitgesteld wegens 'to cloudy', zoals ze dat hier zeggen. Na anderhalf uur wachten konden we dan toch ons modelvliegtuigje betreden. Er was plaats voor 17 personen en zelfs een Nepalees kon er niet in rechtstaan. Toen de motoren van het vliegtuig startten tikte Jozefien me op de schouder en zei: ' weet dat ik je graag zie he schatje'. Je kunt al gaan denken hoe gerust we er in waren.

De vlucht zelf duurde maar 20min maar was adembenemend mooi. We vlogen letterlijk door het Hymalayagebergte en konden bijna de bergtoppen aanraken. Maar dan volgde de landing in het kleine bergdorpje Jomson. Je kunt het vergelijken met een vliegtuig die moet landen in de Bikschotestraat en maar plaats heeft van de kerk toch aan Dejonckheere's. Neem het van mij aan: ik heb mij nog meer op mijn gemak gevoeld.

Ok, daar stonden we dan in Jomson en het eerste probleem diende zich aan: mijn gsm lag nog op dat vliegtuig. Onze gids telefoneerde maar wat om die gsm terug te krijgen, maar zonder resultaat.
We hadden wel nog steeds geen porter (Sherpa), maar die stonden daar in rij, dus onze gids pikte er daar maar een uit. Zijn naam was Mane, droeg teenslippers, een legerbroek, een paarse trui en een rooie pet. DE HELE WEEK LANG. Een toffe, zeer domme, maar fijne man.

Voor de mensen die reeds in Nepal zijn gaan trekken, hier ons traject: Jomson - Kagbeni- Muktinath - Marpha - Gascha - Tatopani - Shika - Gorepani - Pohkara

Dag twee wilde ik, net zoals op alle andere reizen een jumpfoto maken. Ik zag een muurtje van anderhalve meter hoog, ging erop staan en vroeg Jozefien zich klaar te houden voor de jump. De foto is formidabel gelukt, die krijg je wel gauw te zien, het enige probleem is dat ik niet zo goed ben geland. Mijn hiel deed enorm veel pijn , en nog steeds. Ik denk dat er ergens een barst inzit. Dusja, de ganse trekking deed ik op mijn tenen, met als gevolg dat nu ook mijn kuit en knie naar de zak is. Gelukkig kunnen we nu een weekje rusten.

Nog een leuk weetje is dat we, jawel, letterlijk gedragen werden door onze Sherpa. Hij wilde niet dat onze voeten natwerden wanneer we een rivier moesten oversteken, dus mochten we een voor een zijn rug op. En jawel Poevertje, daar zijn foto's van.

Jah, kben het beu van typen. Alvast vele groeten vanuit Nepal aan iedereen en tot binnenkort

Reacties 1

jannick 27-07-2011 14:42

Domme sherpa?
Moet wel zijn als hij jullie wilt begeleiden,bleekscheten!
Die baard eraf,vind ik leuk,doe zo verder en je wordt nog te genieten.
Mooie foto's!!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer